Η τουρκική προκλητικότητα και η Ελλάδα.

Μετά την κρίση του Λίβανου και την έκδηλη προδιάθεση του Νάτο, των ΗΠΑ και του Ισραήλ να αλλάξουν το χάρτη της μέσης ανατολής αλλά και όλου του αραβικού κόσμου, οι τούρκοι έχουν δείξει πως δεν θα αφήσουν κανέναν να αμφισβητήσει τα δικαιώματα τους στην περιοχή .
Η φιλότιμη προσφορά τους; να συμμετέχουν στην ειρηνευτική δύναμη στο νότιο Λίβανο σίγουρα δεν έγινε γιατί το κεμαλικό καθεστώς ευαισθητοποιήθηκε για τα όσα τραγικά συντελέσθηκαν για μία ακόμη φορά στο Λίβανο. Μαζί με αυτήν την πρόταση συμμετοχής ήταν ευκαιρία να ριχθεί στο τραπέζι και το κουρδικό ζήτημα . είναι γνωστό πως οι κούρδοι είναι ένα από τα πιο δυναμικά εθνοτικά κινήματα στην περιοχή. Ήδη έχουν κατορθώσει να αυτονομηθούν στο Ιράκ πράγμα που ενόχλησε ιδιαίτερα την Τουρκία που βλέπει τους «φίλους της » ΗΠΑ και Ισραήλ να στηρίζουν τους κούρδους και να επιθυμούν αλλαγές των συσχετισμών , αλλαγές που την βλάπτουν. Γι’ αυτό και οι τούρκοι ζήτησαν την άδεια να επέμβουν στο βόρειο Ιράκ , με στόχο την εξουδετέρωση των αυτονομιστικών κουρδικών οργανώσεων. Το επιχείρημα τους είναι το ακόλουθο: όπως το Ισραήλ χτύπησε προληπτικά στο Λίβανο την Χεσμπολαχ ,μια οργάνωση τρομοκρατική έτσι και εμείς πρέπει να εξουδετερώσουμε τους πυρήνες των κούρδων τρομοκρατών που μας απειλούν σε τρια πεδία : στο οικονομικό =επιθέσεις σε τουριστικά θέρετρα , στο πολιτικό στιγματίζεται η ικανότητα μας να προστατέψουμε την χώρα μας, και τέλος στο γεωγραφικό = προσάρτηση τουρκικών εδαφών σε ένα μελλοντικό κράτος του Κουρδιστάν.
Οι τούρκοι πράγματι έχουν δίκιο. Το κουρδικό είναι το Νο 1 πρόβλημα εξωτερικής ,εσωτερικής και αμυντικής πολιτικής τους, πρόβλημα που συνδέεται άμεσα με την εφιαλτική (για τους ίδιους )προοπτική του γεωγραφικού ακρωτηριασμού της χώρας τους. Έτσι εξηγείται και η εμμονή τους να «κλείσουν» το θέμα μια και καλή .

Ο
ι αξιώσεις της Τουρκίας πολλές φορές μοιάζουν παράλογες και άδικες. Μόνο αν αναλογιστεί κάποιος το τι ζητούν να πραγματοποιηθεί (και μάλιστα με έντονο τρόπο και ύφος ) θα κατανοήσει πως όλη η στάση της Τουρκίας απέναντι στην χώρα μας είναι πολύ καλά μελετημένη.
Το να αναζητήσει κάποιος τα αίτια και τους λόγους της προκλητικότητας θα είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για να ερμηνεύσει πολλά από όσα παίζονται στην πολιτική σκακιέρα του σήμερα αλλά και του αύριο. Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε μερικά από αυτά χωρίς όμως να τα αναλύσουμε διεξοδικά. 1) Η τουρκική πολιτική θεωρεί πως είναι στόχος του ορθοδόξου τόξου θεωρεί πως τα ορθόδοξα κράτη της περιοχής θα συνασπιστούν και θα διαλύσουν την Τουρκία όπως κάναν κάποτε και διέλυσαν «ασθενούσα» Οθωμανική Αυτοκρατορία 2) στο εσωτερικό της Τουρκίας ζουν δεκάδες θρησκευτικές και ενθοτικές κοινότητες . αυτές έχουν διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά και άλλους αξιακούς κώδικες ωστόσο έχουν συμβιβαστεί με την υπάρχουσα καθεστωτική κατάσταση. Φοβούμενοι πως οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους θα εξαντλήσουν την βιαιότητα τους δεν εκδηλώνονται.
Βέβαια, δεν είναι όλοι οι κάτοικοι της Μικράς Ασίας συνειδητοποιημένοι εθνικά. Πολλοί είναι εκείνοι στο εσωτερικό της Τουρκίας που έχουν χάσει την επαφή με τις ιδιαίτερες ρίζες τους και έχουν δεθεί στο άρμα του κεμαλικού εθνικισμού. Και πώς να μην είναι άλλωστε αφού το ίδιο το κράτος καλλιεργεί αυτόν τον εθνικισμό.
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι πως η τουρκικής προκλητικότητας στοχεύει σε δυο κυρίως πράγματα α)στην εσωτερική συνοχή β)στην ασφάλεια. Εσωτερική συνοχή εξασφαλίζεται από τον φανατισμό των ήδη φανατισμένων κεμαλιστών εθνικιστών και η ασφάλεια με την ρητή διαβεβαίωση πως οποιοσδήποτε τολμήσει να αμφισβητήσει την δύναμη της Τουρκίας θα υποστεί τις συνέπειες .
Στην περίπτωση της Ελλάδος ο τουρκικός επεκτατισμός που από εμάς εκλαμβάνεται ως προκλητικότητα έχει βάλει στο στόχαστρο εκτός από τα νησιά του Αιγαίου και την Δυτική Θράκη. Όσον αφορά τα νησιά «ελεύθερων θαλασσών» η τούρκοι θεωρούν, πως έχουν μερίδιο σε όποια οικονομική δραστηριότητα και πως μόνο με την συγκατάθεση τους θα μπορούν να γίνουν γεωτρήσεις και επενδυτικές προσπάθειες . Χάρις την προκλητικότητα τους το 1996 και την προσβλητική για την διπλωματική μας ιστορία διαχείριση του θέματος των Ιμίων οι τούρκοι πλέον έχουν κυρίαρχο λόγο στα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο και είναι πολύ δύσκολο να υποχωρήσουν. Στο θέμα τώρα της Δυτικής Θράκης οι μουσουλμανική κοινότητα μετατρέπεται μέσω της προξενικής προπαγάνδας άνετα σε τουρκική και οι εκεί «Τουρκική» οπότε βρίσκουν ευκαιρία διατυμπανίζουν την εθνική τους ιδιαιτερότητα και με την σύμπραξη του προξενείου Κομοτηνής των μυστικών πρακτόρων της Μ.Ι.Τ. κάνουν λόγο για τυραννία του ελληνικού κράτους και ζητούν εμμέσως πλην σαφώς αυτονομία.
Πέρα ,όμως, από τις γεωπολιτικές βλέψεις της Τουρκίας στην περιοχή μας πρέπει να δούμε και μια άλλη πλευρά των όσων διαδραματίζονται στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η προκλητικότητα τους δεν έχει μόνο σχέση με την προσπάθεια τους να διατηρήσουν την κοινωνική συνοχή εντός της χώρας ούτε με την φαντασίωση της ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο παράγοντας ο οποίος ακόμα δεν έχει ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν
είναι το αίσθημα φόβου του Τουρκικού Κράτους. Το καθεστώς τους θεωρεί πως σε περίπτωση που οι δύο λαοί συμβιώνουν αρμονικά τότε θα υπερκεράσει τον αντίστοιχο τουρκικό λόγω της υπεροχής σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Πράγματι ο ελληνικός είναι ο πιο εξελιγμένος λαός στα Βαλκάνια τα τελευταία 200 χρόνια . Γι’ αυτό το τουρκικό κράτος υποκινεί το μίσος εναντίον των ελλήνων.
Ο ίδιος ο Μεντερές (πρωθυπουργός της Τουρκίας) σε διάλογο του με τον Γεώργιο Θεμελή (υφυπουργός Εθνικής Άμυνας) φέρεται να έδωσε μια χαρακτηριστική απάντηση σε ερώτηση του συνομιλητή του. Ο διάλογος* είχε ως εξής :
-(Θεμελής) Δια ποιόν λόγο υπάρχει τόση εχθρότης εκ μέρους του λαού σας προς τους Έλληνας; Μας συνδέουν τόσα συμφέροντα και η φιλία είναι απαραίτητη. Εμείς δεν σας προκαλέσαμε ποτέ.
-(Μεντερές) Άκουσε , Γιώργη εφέντη. Σεις οι έλληνες είστε έξυπνοι και ικανότεροι από εμάς. Υπερέχετε πολύ στο μυαλό. Αν λοιπόν αφήσουμε τον λαό μας να ζήσει φιλικά και ειρηνικά μαζί σας , γρήγορα θα γίνουμε όλοι χαμάληδες σας. Γι’ αυτό η τουρκική ηγεσία έχει χρέος εθνικό να υποδαυλίζει το μίσος εναντίον των Ελλήνων. Το κατάλαβες; …



Καλοκαίρι 2006, Αγια Βαρβάρα



Ιωάννης Κ. Κανελλόπουλος
Φοιτητής Πολιτικών Επιστημών













* Ο διάλογος δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς». Διεξήχθη στο Παρίσι και στην συνομιλία παρόντες ήταν οι αρχηγοί Γ.Ε.ΕΘ.Α. και Ελληνικής Αεροπορίας. Επίσης ,πρέπει να σημειωθεί πως ο διάλογος έγινε στα ελληνικά καθώς ο Μεντερές ήταν άριστος γνώστης της Ελληνικής Γλώσσας.